เมื่อวันเวลาพาชีวิตสองเรา...มาพบกัน...เหมือนบังเอิญ..เธออยู่ตรงนั้นซึ่งไกลเกินกว่า...จะพบกัน...ได้เพียงแค่ฝันเจอเธอแค่ในนั้น...แต่วันนี้เธออยู่ตรงนี้กับฉัน....ในวันที่ไม่เหลือใครอยู่บนพื้นดิน...ฝ่าขวากหนามกับฉัน....ที่รักฉันขอบคุณ......ออกเดินไปตามเส้นทางฝันของเรา.....อาจแสนไกล.....ไม่เคยหวั่น.....แค่ยังมีเธอคอยอิงฉันทุกคืนวัน...ที่ท้อกาย....และใจจะหายกลับกลายเป็นรอยยิ้ม....และวันนี้เธออยู่ตรงนี้กับฉัน....ในวันที่ไม่เหลือใคร....อยู่บนพื้นดิน....ฝ่าขวากหนามกับฉัน....ที่รักฉันขอบคุณ>>เธอคือคนสุดท้ายในชีวิต..ที่ฟ้าได้ลิขิต..ให้เรารักกัน..ไม่มีวันที่รักเราเปลี่ยนผัน..ตราบฉันและเธอ..หมดรักสิ้นลมหายใจ เธอคือทุกอย่าง...เธอคือทุกอย่าง...เธอคือทุกอย่าง...เธอคือคนสุดท้ายในชีวิต...ที่ฟ้าได้ลิขิต...ให้เรารักกัน...ไม่มีวันที่รักเราเปลี่ยนผัน...ตราบฉันและเธอ...หมดรักสิ้นลม...หายใจ
เป็นไงบ้างว่ะ
อยู่ไหนเนี่ยมึง